
Tom wil zonder zijwieltjes fietsen, zegt hij.
Je kind loslaten als hij volwassen wordt, da’s vreselijk moeilijk, zegt men. Maar als hij net de 4-jarige leeftijd heeft bereikt, da’s bijna onmogelijk, zeg ik.
Maar vooruit, met pijn in ons hart willen we het best een keer met hem proberen. Je gaat wel veel vallen, hoor, waarschuwen we alvast. Tom haalt zijn schouders op. Hij wil echt zonder zijwieltjes fietsen en snapt niet waar we zo moeilijk over doen.
Anneloes demonteert de zijwieltjes en zet Tom op de fiets. Hij rijdt zó de straat uit. Zie je wel, roept hij triomfantelijk, terwijl hij over zijn schouder kijkt. Het is de enige keer dat hij een beetje slingert.
In mijn herinnering ging dat vroeger toch anders.
Hieronder kunt u zelf een reactie kwijt. Ik vind het helemaal niet erg als u het enigszins beschaafd houdt.
HTML wordt uit uw tekst gefilterd. Links die u met http:// laat beginnen, worden achter de schermen automatisch aanklikbaar gemaakt.